Zespół

 

BEATA FRANKOWSKA

Z wykształcenia polonistka. Od ponad dwudziestu lat zawodowa opowiadaczka historii, edukatorka, animatorka kultury, związana z pierwszym w Polsce stowarzyszeniem skupiającym opowiadaczy „Grupa Studnia O.” W swoim opowiadaniu łączy baśń, opowieść tradycyjną, opowiadanie literackie, małe narracje osobiste i historyczne w jedną całość. Opowiada zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, dla małych kameralnych grup i na dużych festiwalach.  Współpracuje ze szkołami, muzeami, bibliotekami i ośrodkami kultury. Prowadzi warsztaty opowiadania dla bardzo różnych grup zawodowych (np. nauczycieli, socjoterapeutów i położnych). Współtworzy Międzynarodowy Festiwal Sztuki Opowiadania w Warszawie. Od 2020 roku prowadzi  kilkuletni projekt warszawski „Drzewo życzeń. Opowieści z bliska i z daleka”, którego ważnym elementem jest zbieranie opowieści o drzewach wśród dzieci, dorosłych i seniorów. Współtworzy również fundację edukacji ekologicznej Musszelka z siedzibą w Milanówku; od 2021 roku, razem z Joanną Miś-Skrzypczak, zainicjowała międzynarodowy projekt „Drzewa cenniejsze niż złoto” i kształci się na inspektorkę drzew. Od niedawna pracuje też w Mazowieckim Instytucie Kultury, gdzie jako członkini Zielonego Patrolu działa na rzecz transformacji MIK-u w zieloną instytucję kultury. 

Ekologia i opowiadanie

Obserwuję, jak współcześnie zmieniają się narracje – w literaturze, dyskursach społecznych – odnoszące się do natury, do Ziemi, zwłaszcza w kontekście kryzysu ekologicznego. Fascynuje mnie szukanie nowego języka, nowej ekopoetyki w opowiadaniu o świecie przyrody, której my, ludzie, jesteśmy częścią, pozostając w relacji z innymi żywymi istotami. Ciekawi mnie, w jaki sposób my-opowiadacze możemy włączyć się w ten nurt, przepowiadać na nowo stare historie, nadawać im nowy sens, nasycać je współczesną, ekologiczną wrażliwością. I co to znaczy opowiadać w zielonej przestrzeni, która nie jest tłem naszych działań, lecz żywym czującym organizmem, wobec i do którego mówimy?

www.festiwalopowiadania.pl

www.drzewozyczen.waw.pl

www.musszelka.pl

 

 

ANNA WOŹNIAK 

Animatorka kultury, opowiadaczka, inicjatorka i koordynatorka projektów edukacyjnych i artystycznych. Od 2015 r. współtworzy artystyczna grupę Opowieści z Walizki, w której wspólnie z Joanną Sarnecką realizuje spektakle narracyjne. Występuje na festiwalach,  w muzeach, domach kultury, bibliotekach, świetlicach, więzieniach. Pracuje w dziale edukacji Mazowieckiego Instytutu Kultury, gdzie w ramach Mazowieckiego Obserwatorium Kultury przygląda się procesom kulturowym w woj.mazowieckim www.opowiescizwalizki.pl, www.niewidzialnemiasta.pl

Ekologia i opowiadanie

Wierzę, że przyjmując odpowiedzialność za zmiany klimatyczne, nawiązuję lepszy kontakt ze sobą, ludźmi, przyrodą, wszechświatem. To wymaga odpowiedniej narracji, opartej na szczerości i wnikliwości. Opowieści budują relację — międzyludzkie, a także pomiędzy człowiekiem a otoczeniem.

www.opowiescizwalizki.pl

 

 

 

JAROSŁAW KACZMAREK

 Z wykształcenia polonista i animator kultury. Współtwórca i założyciel Stowarzyszenia „Grupa Studnia O.” - pierwszej w Polsce grupy zajmującej się profesjonalnie sztuką opowiadania w różnorodnych formach. Opowiadacz, animator kultury, autor książek i muzyki. Pomysłodawca i współtwórca licznych projektów artystycznych i edukacyjnych, wspieranych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego i m.st. Warszawę. Wiele z nich  obejmowało działania w środowiskach lokalnych, wykorzystujące sztukę opowiadania jako metodę animacji lokalnych społeczności i poruszające tematykę związaną z ekologią: „Szepty miasta”, „Miejsce wspólne”, „Trzy bieguny, ShortCut Europe”, „Ścieżki opowieści”, „Mapy opowieści”. Pomysłodawca i twórca scenariuszy działań plenerowych, w tym cyklu opowieści w formule spacerów (Warszawska Scena Opowieści – m.in. Mity greckie w Łazienkach, opowieści muzyczne w Ogrodach Zamku Królewskiego). Prowadzi warsztaty opowiadania dla dzieci i dorosłych, współpracując z wieloma instytucjami, m.in. Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie, Domem Spotkań z Historią, Muzeum Warszawy, Centrum Edukacji Obywatelskiej, Narodowym Centrum Kultury.

Ekologia i opowiadanie

Ekologia jest dla mnie nierozerwalnie związana ze sztuką opowiadania – jest budowaniem domu w słowie, które staje się pomostem pomiędzy ciałem a umysłem, człowiekiem i naturą. Praca nad budowaniem opowieści wpisanych w przestrzeń codziennego życia rozwija wrażliwość i umiejętność „czytania”  żywych narracji obecnych w architekturze i przyrodzie, wyobraźni,  pamięci i zmysłowej percepcji.

 www.studnia.org

www.sztukaopowiadania.pl

 

JERZY SZUFA

 Z wykształcenia filozof. Opowiadacz i animator kultury. Pasjonuje się sztuką opowiadania, baśniami i bajkami. Członek grupy opowiadaczy „Grupa 501”. Absolwent międzynarodowego kursu „Share the Right Story" na temat wykorzystania opowieści w edukacji. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i programu dla młodych opowiadaczy w Europie (FEST). Organizuje autorskie warsztaty sztuki opowiadania oraz występy zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Podczas warsztatów lubi przeznaczyć jedno spotkanie na spacer w plenerze pełen opowieści improwizowanych. Tworzył takie programy, jak: „Opowieści nieoczywiste”, „12 okien i inne historie”, „Opowieści słoneczne i księżycowe”, „Opowieści miłe dla ucha”, „Dźwięko-bajki”. Występował podczas wieczorów opowieści w Polsce, a także na Międzynarodowym Festiwalu Opowiadaczy Kathakar w Indiach. Autor projektu „Opowiadacze zaangażowani”, nagrodzonego w konkursie IMPULS KULTURY w kategorii: „Projekt storytellingowy”.

 Ekologia i opowiadanie

Ekologia jako nauka – rodzaj spojrzenia na świat – przypomina mi, że oikos – dom, w którym tak często opowieści zaczynają się i kończą – że ten dom jest przestronny i może obejmować cały świat. Ożywiony, nieożywiony, zwierzęcy, roślinny i ludzki. J.R.R. Tolkien pisał, że w baśniach obecne jest pragnienie wspólnoty pełniejszej niż ta, której doświadczamy na co dzień. Świadczy o tym np. fakt, że baśniowe zwierzęta mówią. W tym sensie baśnie są dla mnie przeniknięte ekologiczną wrażliwością.

 www.opowiadacz.com

 

 

KATARZYNA JACKOWSKA-ENEMUO

Z wykształcenia antropolożka kultury, muzykantka, opowiadaczka. Od 2008 roku opowiada i szkoli się w sztuce opowiadania. Opowiada na festiwalach, tworzy własne programy i spektakle, ale też pracuje z opowieściami w miejscach nieoczywistych: w pociągach, na wsiach, w więzieniach… Oprócz własnej pracy twórczej prowadzi warsztaty pracy z opowieściami osobistymi, rodzinnymi i lokalnymi, w różnych miejscach w Polsce i z bardzo różnymi grupami odbiorców (opowiadacze, dzieci, seniorzy, niepełnosprawni, więźniowie).

 Ekologia i opowiadanie

Opowiadanie „żywe” – biorące się z kontaktu z miejscem, historią, ludźmi jest mi bardzo bliskie. W opowieści – podobnie jak w życiu – człowiek ma szansę w nieustającym, odczuwalnym i mocnym kontakcie z tym, co go otacza. Może mówić „dzień dobry” roślinom i ptakom. Sam tworzy i określa granice swojego świata, które często są zupełnie nie tam, gdzie byśmy się ich spodziewali. Narzędzi, które nam daje sztuka opowiadania, teatr, muzyka, używam po to, by móc inaczej dotknąć otaczającej nas rzeczywistości, inaczej ją poczuć i umożliwić też innym na taki – intymny w gruncie rzeczy i niezwykły – kontakt.

 www.parparusza.wordpress.com

www.nieuchronne.pl

www.jazgodki.pl